แม้จะหนักหนาเพียงใด บอกตัวเองให้ขึ้นใจว่า “ชีวิตเรามีความหมาย”

แม้จะหนักหนาเพียงใด บอกตัวเองให้ขึ้นใจว่า “ชีวิตเรามีความหมาย”

เ รื่ อ งราวต่าง ที่ผ่านเข้ามา แม้เราจะรู้และเข้าใจว่ามันเป็น ธรรมดาของชีวิต แต่บางครั้งความเข้าใจก็ไม่อาจทำให้ คลายความหวาดกังวล หดหู่ ลงไปได้ ชีวิตจึงเหมือนถูกฉุดดึงด้วยบางสิ่งอย่าง ไม่อาจอยู่ได้อย่างสงบ แต่ก็ไม่อาจก้าวพ้น…สายตาและหัวใจจึงสัมผัสเห็นโลกที่หม่นหมอง เหมือนหนทางที่ก้าวมา และจุดที่ยืนอยู่ไร้คุณค่า ไร้ความหมาย เ รื่ อ งราวที่เคยทำ บางอย่างที่เคยกระตือรือล้น กลับกลายเป็นเหมือนหนามแหลมบนก้านกุหลาบ สัมผัส จับคราใด มีแต่ร้าวรันทด

เ รื่ อ งธรรมดา…ที่กลายเป็นสนิมกัดกร่อน

ความฝัน ความหวังในการดำเนินชีวิต เหมือนโลกถูกคลี่คลุมด้วยความคลุมเครือ… พัดพาความมั่นใจที่เคยมีมาให้ถดถอย และลังเลในการก้าวเดินต่อไป

เ รื่ อ งธรรมดา…ที่มักนำพา ให้หัวใจที่เคยเข้มแข็งต่อสิ่งที่ต้องเผชิญ

ต้องสั่นไหว อ่อนล้า แม้จะเป็นเ รื่ อ งธรรมดา แต่เหมือนชีวิตถูกท้าทายด้วยสิ่งทดสอบที่ไม่อาจมองเห็น ไร้ซึ่งอุปกรณ์ในการก่อนเหตุ แต่กลับมี แสนย านุภาพที่ทรงพลัง ส่งผลยิ่งใหญ่ต่อชีวิต หรือเมื่อรู้และเข้าใจว่าเป็นเ รื่ อ งธรรมดา… เราก็ถอยห่างออกมา อย่างยอมรับกับการมาทักทายของเ รื่ อ งราวเหล่านั้น แทนการจ่อมจม เกาะเกี่ยว ให้ความหวังในชีวิตค่อยจมหาย แล้วไตร่ตรองว่าควรหรือ ที่จะให้เ รื่ อ งราวเหล่านั้นดูดซับพลังใจ พลังกาย ของเราให้อ่อนล้าลงไป

ขอเพียงเรามั่นใจในทางที่เราเลือก…เราเดิน

ที่มันอาจไม่ยิ่งใหญ่ ไม่สวยงาม อย่างที่คิดฝัน หรืออย่างที่ใครมี ใครเป็น… แต่ต่างคนก็ต่างชีวิต ต่างความเป็นไปมิใช่หรือ ต้นไม้เล็ก ใช่หรือไม่? ที่มีความหมายต่อโลกไม่ต่างไปจากไม้ใหญ่ที่สูงเทียมฟ้า หรือว่าเพียงมด ใยกลับสร้างสรรค์สิ่งที่ยิ่งใหญ่ แม้ไม่อาจเทียบร่างได้ดัง ช้าง ม้า ใช่หรือไม่? ที่คุณค่า อยู่ที่ใจที่เชื่อมั่นในสิ่งที่เรามี เราเป็น ดำเนินชีวิตไปตามปัจจัยที่มี ที่เป็น ที่เอื้อให้คนคนหนึ่งสามารถจะทำอะไรได้ มากน้อย อยู่ที่ใจเราประมาณมิใช่หรือ

ต้องการมาก ที่เป็นอยู่ ก็ดูด้อย…ต้องการแต่พอน้อย สิ่งที่ได้ ก็ดูมากมาย…

คุณค่าความสำเร็จของสิ่งที่เราเลือก…เราทำ

ใช่หรือไม่ ที่มิใช่วัดด้วยเงินตรา ตำแหน่งหน้าที่ สถานะทางสังคมใด แต่อยู่ที่เราใส่ใจ และตั้งใจในทางที่ดำเนินไป และในสิ่งที่ทำ ยอมรับในผลที่ออกมา ไม่ว่ามันจะเป็นอย่างที่ตั้งใจมาก หรือน้อยเพียงใดก็ตาม ภูมิใจกับวิถีที่เล็กน้อย เรียบง่าย คงดีกว่าการยิ่งใหญ่ด้วยการ เอาเปรียบ เหยียบย่ำ ทำร้ า ย ทำลายใคร หรือทำร้ า ยโลก เมื่อโลกยังประกอบด้วยสรรพสิ่งที่หลากหลาย และเราก็เพียงความหลากหลายหนึ่งในนั้น

ขอขอบคุณ : whathats

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

+ 77 = 87

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.